Recensies Freestone -The Temple of Humanity

 

 

albumcover

 

ambigram
 
 

Een paar jaar geleden of zo was ik tijdens mijn vakantie op weg naar Pieterburen, je weet vast wel, het dorpje waar aangespoelde zeehondjes worden opgevangen. Het viel mij toen op dat hoe noordelijker je komt hoe smaller en stiller de wegen zijn (later die dag bezocht ik nog het plaatsje Doodstil). Het laatste stuk van de rit voerde langs het plaatsje Adorp en ik weet nog goed dat ik mompelde ‘wie Adorp zegt moet ook Bdorp zeggen'. Een zeer flauw grapje vonden mijn medepassagiers. Wanneer ik toen geweten had dat in dat kleine vlekje met die mooie naam de groep Freestone gevestigd was, had ik op zeker een tussenstop gemaakt. Ik sluit immers niet uit dat op dat moment hard werd gewerkt aan "The Temple Of Humanity".

Voor zover ik kan overzien is dit album volstrekt uniek. Uniek, omdat nog nooit een conceptalbum is gemaakt over vrijmetselarij en al helemaal geen progressief pop-/rockalbum zoals Freestone deze heeft gemaakt. En met concept wordt niet alleen de tekst bedoeld, maar ook de muziek en het artwork.

Voor veel mensen heeft vrijmetselarij iets geheimzinnigs, iets mystieks. Door velen wordt vrijmetselarij geassocieerd met het kwaad, zonder exact te weten wat het nu werkelijk inhoudt. Want wat is vrijmetselarij eigenlijk? Voor geïnteresseerden citeer ik het volgende van de website van Freestone: "Een vrijmetselaar heeft een zekere gevoeligheid voor het levensbeschouwelijke. Vragen naar de zin van het leven zijn niet met regels en dogma's te beantwoorden, deze worden dan ook niet door de Vrijmetselarij geboden. De leden zoeken op hun eigen manier zelfstandig en onafhankelijk naar waarheid. De vrijmetselaar houdt zich enerzijds bezig met de altijd door mensen gestelde vraag naar zelfkennis en naar de verhouding met de medemens. Het ontwikkelen van zelfkennis wordt door de vrijmetselaar gezien als een voortdurend bouwen aan jezelf. Het andere element richt zich op het onnoembare en de tegenstelling tussen licht en donker waar het leven uit bestaat. De unieke werkwijze van de Vrijmetselarij kenmerkt zich door het werken met symbolen en rituelen".

In elk nummer wordt een deel of aspect van de vrijmetselarij onder de loep genomen. Ik ga daar in deze recensie niet inhoudelijk op in. Ten eerste ben ik daar onvoldoende voor ‘ingewijd' en ten tweede is het niet de primaire doelstelling van een recensie op deze website. Ben je desondanks meer geïnteresseerd geraakt in de achtergronden van het thema, bezoek dan de website van de groep. Je vindt daar voldoende materiaal.

Drijvende kracht en initiator achter Freestone, de Groningse muziekdocent Harm Timmerman, geeft met "The Temple Of Humanity" inzicht in deze onbekende wereld. Daarbij is het absoluut niet zijn bedoeling om mensen te bekeren. Zie hem als ‘onze' Neal Morse, die met zijn geloofsovertuigende songteksten een boodschap heeft te vertellen, maar dat verpakt in goede muziek.

Laat duidelijk zijn dat de muziekstijl op "The Temple Of Humanity" niet vergelijkbaar is met de stijl van Morse. Nee, Freestone houdt het een stuk rustiger en bovendien minder complex. Ook gitaarsolo's tref je spaarzaam en slechts in een viertal nummers aan. Progressieve popmuziek met new-age invloeden (zonder zweverig te worden) komt beter in de richting. Veel nummers deden me qua sfeer en zang vaak denken aan Like Wendy.

Neem nu gelijk al het eerste nummer Turn The Key. Slechts drie minuten maar mooi en met bovendien een erg aanstekelijk refrein. Het is ook de mooie zang van Diederik Huisman die dit vloeiende nummer zo aantrekkelijk maakt. Van hetzelfde laken een pak is het eenvoudige maar zo functionele Children Of The Widow. Op Documentum Intellige worden na een melancholieke intro de bakens verzet met de inzet van een heus koor. Er ontwikkelt zich ineens een gedragen Gregoriaans stuk in de tradities van Enigma, Era en gelijken. Alleen een ragfijne en ‘huilende' gitaarsolo verstoort de fraaie koorzang.

Op het album wordt naast cello en fluit ook veelvuldig gebruik gemaakt van saxofoon. Het geeft nummers als het spannende The Ancient Days en het slepende Masonry Dissected een jazzy touch en op het instrumentale Seven Step Staircase zelfs een dromerig en lui zomeravondgevoel. Ondertussen is het tempo op de plaat gezakt en is de muziek ingetogener geworden. De afsluitende Pathway On My Own en Tracing To The West doen je weer ontwaken uit de 50 minuten durende droomreis.

Wat mij betreft heeft Harm Timmerman zijn doel bereikt. Naar aanleiding van dit album ben ik me wat gaan verdiepen in het thema. Ik ben daarbij tot ander inzicht gekomen, een inzicht dat ver af staat van de romans en bioscoopfilms die er over dit onderwerp zijn verschenen. Daarmee verdient Harm Timmerman en zijn groep respect. De uitstekende muziek is slechts een prettige bijkomstigheid.

Hans Ravensbergen

iOpages - Magazine for Progressive Rock
 

Te midden van de heruitgaven, zoveelste albums van artiesten die hun kunstje steeds maar herhalen of juist artiesten die teveel lijken op, komt er soms iets voorbij wat je aangenaam verrast. In dit geval het project van Harm Timmerman die zowel qua teksten als inspiratie voor muziek zijn heil heeft gezocht in de filosofische stroming “vrijmetselarij”. Ook het artwork kwam tot stand op basis van deze stroming. Achter elke song en elk kunstwerk dat in de goed verzorgde digipak is afgebeeld, zit een verhaal. Zonder nu direct bekeerd te raken, moet ik vast stellen dat Timmerman met dit album een uitzonderlijk goed en kwalitatief hoogstaand product heeft afgeleverd.

Twaalf tracks van de hand van deze muzikant die zelf gitaar, bas en synths bespeelt en ook verantwoordelijk is voor de uitgebalanceerde productie. De tweede belangrijke man heet Diederik Huisman. Diens uitermate prettige stem en uitstekende Engels dragen bij tot de internationale uitstraling van dit album. De muziek valt in de categorie pop met een progressief en symfonisch tintje. De sax (en fluit) van Alex Simu zorgen echter ook voor de ietwat jazzy inslag, vooral goed te horen in een relaxt nummer als Walking Through This Sacred Place, met veel aandacht voor een fiedelend pianootje op zowel de voor- als de achtergrond. De korte tracks zijn kenmerkend voor popmuziek, de instrumentatie en de vaak geniale maar toch melodieuze overgangen zijn meer karakteristiek voor de progressieve rockmuziek. Flarden van Double, Pink Floyd en No-Man zijn te herkennen maar doen onvoldoende recht aan de composities van Timmerman die dus niet duidelijk ‘lijkt op’ maar zijn eigen pad in de muzikale rijkom heeft weten te vinden.

In tal van kleine details en effecten onderscheidt Temple Of Humanity zich positief want er is zeer kritisch gekeken naar opbouw en invulling: verre van eenheidsworst derhalve. Wonderschoon is bijvoorbeeld het haast Floydiaanse Documentum Intellige dat door gebruik van een koor een heel aparte Gregoriaanse ‘twist’ krijgt, terwijl de opening, de single Turn The Key, tot mijn favoriete, meest pakkende nummers behoort. Seven Step Staircase is een mooi instrumentaaltje, gedragen door Simu’s fluit.

Geluidsfragmenten zijn te horen via www.free-stone.org maar de man en zijn muzikanten blijven hier tot op heden wat in nevelen gehuld. Een prima schijfje is dit desalniettemin heel zeker wel: warm aanbevolen!

File Under - Magazine for Progresive Rock
 

De Vrijmetselarij heeft een buitengewoon slechte reputatie. Bij theoriëen over wereldomspannende complotten worden ze steevast bij de baddies ingedeeld. Deels komt die slechte reputatie door loges (Vrijmetselaars-afdelingen) die inderdaad niet fris waren, deels doordat ze zelf heel geheim doen met rituelen en geheime lidmaatschappen. Uiteindelijk maakt het op mij de indruk van een soort Rotary op spirituele grondslag met veel Jongensclub De Zwarte Hand-rituelen. Dat vinden ze bij Freestone vast heel oneerbiedig van me, maar de bio van deze cd met als thema de Vrijmetselarij doet er flink aan mee. Er is sprake van "een ingewijde", in plaats van dat er meteen wordt gezegd dat drijvende kracht Harm Timmerman lid is van de vrijmetselarij.

Die mystiek en geheimzinnigheid biedt natuurlijk wel een mooie kapstok voor een conceptalbum. Dat is dit The Temple Of Humanity dan ook. Niet alleen qua teksten, ook achtergrondgeluiden en het fraaie artwork zijn fraai in het thema gehouden. En net zoals dat bij Neal Morse het geval is, is bij dit album de muziek niet slechts een vehikel voor een boodschap. Integendeel, de symfo en progrock op dit album zit buitengewoon fraai in elkaar.

De "easy listening" die iTunes eraan meegaf suggereert gladde daar-valt-niemand-zich-een-buil-aan-pop, maar dat zou in dit geval een belediging zijn. Het is prog van de rustige soort waarbij ook saxofoons en fluiten langskomen. Heftige rock komt dus weinig langs, maar confectie is het geenszins. Het is te horen dat hier met veel geduld en overtuiging aan gewerkt is.

Prog is zeldzaam in Nederland, goede prog helemaal, maar op The Temple Of Humanity mogen we trots zijn.

 

Revolver Magazine
Freestone vertaalt gedachtegoed vrijmetselaars in popmuziek

 

Onlangs verscheen onder de titel Temple Of Humanity een album van Freestone geïnspireerd op het gedachtegoed van de vrijmetselarij. Een bijzondere en unieke plaat, Freestone is de eerste rockband die de mystieke wereld van de vrijmetselaars in popmuziek heeft vertaald. Achter de naam Freestone gaat muziekdocent Harm Timmerman schuil en hij heeft het concept voor dit album uitgewerkt. Hij schreef de teksten, componeerde de muziek en transformeerde die met behulp van bevriende en professionele muzikanten tot een geloofwaardig en authentiek geheel. Timmerman bedient zich niet van zweverige New Age klanken, maar zet in doeltreffende progressieve rock uiteen wat de vrijmetselarij voor hem betekent en daarbij rekent hij en passant af met alle complottheorieën die in de loop der jaren rond deze mysterieuze broederschap zijn ontstaan. Popmuziek met een vernieuwend thema. Reden genoeg om Timmerman eens uitgebreid aan de tand te voelen.

Wanneer ben je vrijmetselaar geworden?

,,Zeven en een half jaar geleden. Ik was toen 29. Al snel kwam ik erachter dat muziek en vrijmetselarij iets met elkaar te maken hebben, tijdens bijeenkomsten van de loges wordt steevast muziek gedraaid. Maar het gaat dan meestal om klassiek. Ik heb onderzoek gedaan en kwam tot de conclusie dat er geen enkele vorm van poprock bestaat die is gebaseerd op het gedachtegoed van de vrijmetselarij.’’

Wat sprak jou zo aan in de vrijmetselarij?

,,Al op jonge leeftijd was ik geïnteresseerd in mystiek en de zoektocht naar innerlijke beleving, naar waarheid. Ik wilde weten hoe de wereld in elkaar zat. Ik heb honderden boeken verslonden over de Tarot, het Jodendom, Christendom, het Boeddhisme, noem maar op. Je komt dan vroeg of laat de vrijmetselarij tegen en wat mij daar vooral in aansprak was het feit dat je vrij wordt gelaten in het vormen van je eigen gedachtegoed. Vrijmetselaars werken met symbolen en rituelen, maar die interpreteer je naar eigen inzicht. Kern is dat je wordt aangespoord jezelf te ontdekken en na te denken over jouw relatie tot de medemens en je plaats in de kosmos. Je wordt aangemoedigd om bewuster in het leven te staan. En uiteindelijk wil je daar iets mee doen. Zelf heb ik ervoor gekozen om popmuziek te maken die ergens anders over gaat dan over seks, drugs en rock and roll.’’

Hoe zijn de reacties van vrijmetselaars op deze plaat?

,,Heel enthousiast, ze vinden het echt te gek. De reacties komen niet alleen van Nederlandse loges, maar ook uit België, Duitsland, Amerika en Canada . Toevallig kreeg ik gisteravond nog een heel positief telefoontje van een vrijmetselaar uit Noord-Ierland. Maar er zijn ook ouderen die hun wenkbrauwen fronsen. Zo van: moet ons waardevolle gedachtegoed dat honderden jaren teruggaat nou echt op deze manier naar buiten worden gebracht?’’

Geeft jouw album antwoorden op alle vragen over vrijmetselarij?

,,Je moet het album zien als een muzikale kennismaking met de filosofieën van de vrijmetselarij. Die is simpel gezegd dat wij een ideaal nastreven. We zijn echt geen vage figuren die alleen maar zweven. Dat wordt wel eens gedacht omdat wij tijdens onze bijeenkomsten rituelen uitvoeren. Maar als we die hebben afgerond, gaan we borrelen.’’

Waar bestaan die rituelen dan uit?

,,De bekendste is het leerling-ritueel, als een nieuwe kandidaat wordt ingewijd. Daarna krijg je het gezellenritueel, net als in het gildesysteem uit de middeleeuwen. Ten slotte wordt een meester-ritueel uitgevoerd. Tijdens je inwijding als leerling krijg je te maken met een aantal symbolische handelingen. Je wordt bijvoorbeeld geblinddoekt binnengeleid, maar halverwege de uitvoering gaat die blinddoek af. Dat is symbolisch voor het feit dat je dingen te zien krijgt. Als je nog geblinddoekt bent, stoot je je voet tegen een struikelblok. Daar moet je overheen zien te stappen; symbolisch voor de struikelblokken in jezelf.’’

Zijn er andere popmuzikanten lid van de vrijmetselarij?

,,Niet dat ik weet. Er zijn wel grote geesten uit de geschiedenis lid geweest. Mozart, Goethe en een aantal Amerikaanse presidenten. Ook jazzmuzikanten als Duke Ellington en Lionel Hampton waren vrijmetselaar, net als George en Ira Gershwin. Maar wat pop betreft, voor zover ik weet hoort alleen de gitarist van Madness bij onze broederschap. Toch zijn er wel popnummers waarin vrijmetselarij zijdelings wordt genoemd. George Harrison heeft bijvoorbeeld een nummer geschreven dat P2 Vatican Blues heet, dat gaat over allerlei complottheorieën. Verder speculeert de Amerikaanse rapper Gangsta op vrijmetselarij. Op de cover van de single ‘Hymn’ van Ultravox staan vrijmetselaarsafbeeldingen. Verder kom je er niets over tegen. Ja, er is op dit moment een Engels dance-duo dat zich The Freemasons noemt, maar ze zijn geen vrijmetselaar. Toch hebben artiesten en muzikanten altijd inspiratie gevonden in mystiek en het transcendente. Kijk bijvoorbeeld naar the Beatles. Ook op de albumcovers van Led Zeppelin en Alan Parsons kom je mystieke symbolen tegen. Verder is ook Steve Vai een heel spiritueel muzikant. Veel popmuzikanten laten zich inspireren door het mystieke, maar de vrijmetselarij kwamen we tot nu toe niet tegen in popmuziek.’’